تأثیر ناحیه انتقال بر خواص و ریزساختار بتن بازیافتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 استاد، گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 عضو هیات علمی گروه عمران دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول
doi
10.22124/jcr.2025.27918.1665چکیده
در پژوهش حاضر، تأثیر ناحیه انتقال بر خواص مکانیکی، دوام و ریزساختار بتنهای بازیافتی ساخته شده از سنگدانههای بتن بازیافتی و سرباره درشت فولاد ارزیابی گردید. سنگدانههای بتن بازیافتی و سرباره بهترتیب بهمیزان %25، %50 ، %100 و %25 و %50 جایگزین سنگدانههای درشت طبیعی شدند و همینطور میکروسیلیس بهمیزان %5 و %10 جایگزین بخشی از سیمان مصرفی در ساخت بتن با نسبت آب به مواد سیمانی 45/0 گردید. بهمنظور بررسی تأثیر ناحیه انتقال بر خواص مکانیکی، دوام و ریزساختار بتنها، ۲۱ طرح اختلاط ساخته شدند و با روش تاگوچی ۱۰ طرح انتخاب و مجموعا 800 نمونه در محدودة سنی ۷ تا ۱۸۰ روزه بررسی گردیدند. نتایج نشان داد که با افزایش میزان میکروسیلیس، خواص مکانیکی بهبود یافته و بهتبع آن کاهش در جذب آب غوطهوری، نفوذ آب تحتفشار و نفوذ تسریعشده یون کلراید و افزایش قابلتوجه در مقاومت الکتریکی نمونهها رخ داده است. همچنین در میزان فاز بلوری هیدروکسید کلسیم و تعداد منافذ بزرگ کاهش و در فاز سیلیکات کلسیم هیدراته ناحیه انتقال افزایش حاصل شد که این منجر به بهبود کیفیت ریزساختار گردید. با افزایش سن نمونهها، فازهای سیلیکات کلسیم هیدراته و هیدروکسید کلسیم به ترتیب %22 افزایش و %41 کاهش و بهتبع آن مقاومت فشاری و مقاومت ویژه الکتریکی به ترتیب %30 و %460 افزایش و نفوذ تسریع یون کلراید %72 کاهش پیدا کرد. بررسی محدودة 50 میکرومتری از مرز سنگدانه با طیفسنجی انرژی اشعه ایکس نشان داد که در فاصله 20 میکرومتری، بیشترین همبستگی بین نسبتهای عناصر ناحیه انتقال با خواص بتن برقرار میشود.