ارزیابی مدل AquaCrop در برآورد روند تغییرات رطوبت خاک، تبخیر-تعرق و عملکرد ذرت، تحت تنش‌های شوری و حاصلخیزی

نویسندگان

1 دکترای مهندسی آبیاری و زهکشی، مدرس گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)

2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)

3 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

4 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)

5 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

doi
10.22077/escs.2020.2473.1652
چکیده

امروزه مدل‌های گیاهی ابزار مناسبی برای شبیه‌سازی پارامترهای مهم کشاورزی به‌ شمار می‌روند. با توجه به وجود تنش‌های محیطی در هر منطقه، مدل‌های گیاهی باید ارزیابی‌شده و مورد تأیید قرار بگیرند. در این پژوهش آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی انجام شد. تیمارهای آب‌شور با هدایت ‌الکتریکی 0.5، 1.2، 3.5 و 5.7 دسی‌زیمنس بر متر و تیمارهای حاصلخیزی در چهار سطح؛ 100، 75، 50 و 25 درصد مصرف کود نیتروژن، با سه تکرار به اجرا درآمد. در فاصله بین دو آبیاری، تبخیر- تعرق روزانه از طریق بیلان حجمی رطوبت خاک اندازه‌گیری شد. سپس مدل AquaCrop برای تخمین رطوبت خاک، تبخیر- تعرق و عملکرد ذرت علوفه‌ای در شرایط تنش شوری و حاصلخیزی ارزیابی شد. مقدار آماره‌های RMSE، NRMSE و  در برآورد کل تبخیر- تعرق به‌ترتیب 4 میلی‌متر، 1.3 درصد و 0.99 و همچنین برای عملکرد محصول به‌ترتیب 0.34 تن بر هکتار، 0.65 درصد و 0.99 بود. مقدار آماره‌های RMSE، NRMSE و  در برآورد رطوبت خاک به‌ترتیب در محدوده 0.4-1.1 درصد، 1.4-3.3 درصد و 0.99 قرار داشت. مقادیر به‌دست‌آمده برای آماره‌های مذکور نشان‌دهنده همبستگی مناسب و انطباق خوب بین داده‌های واقعی و شبیه‌سازی‌شده بود. با توجه به نتایج ارزیابی، توانمندی مدل AquaCrop برای برآورد پارامترهای مذکور تحت تنش‌های شوری و حاصلخیزی، قابل‌قبول تشخیص داده ‌شد. نتایج پژوهش نشان داد که مدل‌های گیاهی باید امکان وجود تنش‌های محیطی را در نظر داشته و برای شرایط واقعی مناطق تحت کشت توسعه یابند. در این شرایط استفاده از مدل‌های گیاهی مانند AquaCrop، موجب تخمین مناسب تبخیر- تعرق و عملکرد گیاه و برنامه‌ریزی دقیق‌تر در مصرف کود و منابع آبی می‌گردد.