شناسایی و رتبه بندی موانع انتقال فناوری از منظر بانکداری الکترونیکی (مطالعه موردی: بانکهای مسکن و ملی ایران)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی صنایع، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان ، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت، واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/bs.2022.558197.2601چکیده
بانکها در آینده جلوهای متفاوت خواهند داشت. این مقاله تئوری انتقال فناوری در بانکداری را گسترش میدهد. هدف از این تحقیق، شناسایی و رتبهبندی موانع انتقال فناوری در بانکهای مسکن و ملی کشور است. بر این اساس، ابتدا موانع انتقال فناوری و همچنین موانع استقرار بانکداری الکترونیکی بر اساس ادبیات نظری و نقطه نظرات خبرگان شناسایی میشوند. برای رتبهبندی این معیارها از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی و نظرات 80 خبره در طی ششماهه اول 1399 استفاده شده است. موانع شناسایی شده عبارتند از: موانع سازمانی (حمایتی، غیرپایدار، و ارزشی)، موانع انسانی (مهارتهای مدیریتی، مهارتهای انسانی، نوآوری، و دانش کارکنان)، موانع فنی (پیچیدگی، قانونی، و مالی)، و موانع اطلاعاتی (هزینه اطلاعات، ارتباطی، و انتخاب نامناسب فناوری). برای تحلیل روایی از نسبت روایی محتوایی استفاده شده است. این نسبت برای همه زیرمعیارها از 33/0 بزرگتر بهدست آمده است. نتایج نشان داده است که موانع فنی با وزن 0.393 پراهمیتترین مانع و موانع سازمانی با وزن 0.177 کماهمیتترین است. از بین زیرمعیارها، موانع مالی با وزن 0.183 در اولویت نخست و موانع غیرپایدار با وزن 0.029 در اولویت آخر قرار دارد. در این تحقیق از ادبیات انتقال فناوری برای تکامل ادبیات پیادهسازی بانکداری الکترونیکی استفاده شده است و دستهبندی موانع انتقال فناوری در بانکها بدین صورت، تاکنون در ادبیات تحقیق مطرح نشده است. علاوه بر آنکه اولویتبندی در بانکهای مسکن و ملی انجام یافته است. شناسایی این موانع و رتبهبندی آنها به مدیریت کلان سیستمهای بانکی امکان مداخله مؤثر برای رفع این موانع را فراهم میآورد.