بررسی واکنش ارقام گندم آبی به کاربرد علفکش توتال 80%WG (متسولفورون-متیل+سولفوسولفورون) در مناطق مختلف کشور
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
2 عضو هیات علمی/ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
3 آزمایشگاه تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی کرج، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور
4 عضو هیات علمی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس- ایستگاه داراب
doi
10.22092/aj.2017.109842.1136چکیده
به منظور بررسی واکنش ارقام گندم به علفکش توتال 80% WG (متسولفورون-متیل+سولفوسولفورون) آزمایشی در چهار منطقه مشهد، جلگهرخ (تربت حیدریه) ، داراب (فارس) و کرج در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی به شکل آزمایشهای فاکتوریل با چهار تکرار طی دو سال 1390 و 91 به اجرا درآمد. دو عامل آزمایش شامل رقم (5 رقم رایج هر منطقه)، و زمان کاربرد علفکش در مرحله رشدی گندم (13، 16و 31 زادوکس) بودند. نتایج حاکی از اختلاف عملکرد ارقام در هر منطقه صرفنظر از زمان مصرف علفکش بود. بالاترین عملکرد گندم در مناطق مشهد و جلگه رخ مربوط به رقم پیشگام؛ در کرج مربوط به ارقام پیشگام، میهن و پیشتاز و در دارب مربوط به ارقام بهرنگ، چمران و یاواروس بود. مصرف علفکش در مرحله 13 زادوکس باعث کاهش وزن خشک ریشه ارقام میهن (32%)، زارع (40%) و گاسکوژن (29%)، نسبت به شاهد بدون سمپاشی در مشهد شد ولی عملکرد دانه کاهش نیافت. سمپاشی در مرحله 31 زادوکس در کرج باعث کاهش معنیدار درصد وزن خشک ریشه زارع و اورم (5/41% و 30%) ، وزن خشک اندامهای هوایی (16% و 29%) و عملکرد دانه (39% و 35%) در سال اول گردید. رقم پیشگام بدون هیچگونه پاسخ منفی نسبت به کاربرد علفکش توتال ارزیابی شد. در دو منطقه جلگه رخ و داراب تاثیر سوئی ناشی از مصرف علفکش توتال بر هیچیک از صفات اندازهگیری شده مشاهده نشد.