ویژگی های روان سنجی مقیاس تفکر آیندهنگر در کودکان ایرانی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجو کارشناسی ارشد توانبخشی شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی تهران.
3 دانشجو کارشناسی ارشد توانبخشی شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی تهران.
doi
10.52547/apsy.2021.222331.1064چکیده
هدف: آینده نگری مجموعه ای از توانایی های شناختی است. که شامل پیش بینی حالت های ممکن آینده و نیازهای خود است. این مهارت برای برنامه ریزی، غلبه بر موانع و رسیدن به موفقیت به افراد کمک میکند. یکی از جدیدترین ابزارهای سنجش توانایی تفکر آیندهنگر در کودکان، مقیاس تفکر آیندهنگر کودکان (مازاچووسکای و مهی، 2020) است که ویژگی های روانسنجی آن برای استفاده در جمعیت کودکان ایرانی مورد مطالعه قرار نگرفته است. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی و مقطعی بود. تعداد 200 نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی (139 پسر و 61 دختر) که در سال تحصیلی 1399- 1400 مشغول به تحصیل بودند، به شیوة در دسترس انتخـاب شـدند و مقیاس مورد نظر به همراه چک لیست جمعیت شناختی به شیوه برخط در اختیار والدینشان قرار گرفت. برای بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس تفکر آینده نگر کودکان از تحلیل عاملی تائیدی، بررسی همسانی درونی خردهمقیاسها، روش دونیمه کردن گاتمن و ضریب آلفای کرونباخ با کمک نرمافزارهای تحلیل آماری LISREL8.8 و SPSS24 استفاده شد. یافته ها: تحلیل محتوای مقیاس تفکر آینده نگر کودکان نشان داد که مدل پنج عاملی مقیاس برازشی متوسط و روایی سازه مطلوبی دارد. همچنین مقادیر آلفای کرونباخ و دونیمه کردن گاتمن برای نمره کل مقیاس به ترتیب 89/0 و 85/0 بود که نشانگر پایایی مناسب این مقیاس است. نتیجه گیری: از یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که مقیاس تفکر آیندهنگر کودکان روایی و پایایی مطلوبی در جمعیت ایرانی دارد و پژوهشگران حاضر کاربست نسخه فارسی مقیاس تفکر آینده نگر کودکان را برای بررسی توانایی های شناختی مرتبط با آینده نگری کودکان ایرانی مناسب می دانند.