پیش بینی سازگاری روان شناختی با بیماری بر اساس نشخوار فکری و عدم تحمل بلاتکلیفی در بیماران مبتلا به سرطان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی بهار، مشهد، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی بهار، مشهد، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.16525چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش نشخوار فکری و عدم تحمل بلاتکلیفی در سازگاری روانشناختی بیماران مبتلابه سرطان در شهر مشهد انجام شد، پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلابه سرطان که در نیمهی دوم سال 1400 و نیمهی اول سال 1401 به بیمارستانها و کلینیکهای شیمیدرمانی سطح شهر مشهد مراجعه کردند، بود. نمونهی پژوهش شامل 206 نفر از بیماران واجد شرایط جهت ورود به مطالعه بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده شامل پرسشنامهی سازگاری روانی – اجتماعی با بیماری دروگاتیس (1986 )، نشخوار فکری نالن، هوکسما و مارو (1991) و عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران (1994 ) بود. تحلیل دادهها با استفاده از روش رگرسیون خطی چندگانه و با کمک نرمافزار SPSS نسخهی 26 انجام شد. نتایج حاصل از رگرسیون چندگانه نشان داد که ترکیب خطی نشخوار فکری و عدم تحمل بلاتکلیفی قادر به پیشبینی سازگاری روانشناختی بیماران مبتلابه سرطان نبود. ضرایب رگرسیون نشان داد که عدم تحمل بلاتکلیفی قادر به پیشبینی سازگاری روانشناختی بیماران مبتلابه سرطان بود، اما نشخوار فکری نتوانست میزان سازگاری روانشناختی با بیماری را پیشبینی کند. با توجه به نتایج پژوهش، ارائهی آموزشهای مناسب جهت کاهش عدم تحمل بلاتکلیفی جهت افزایش سازگاری در بیماران مبتلابه سرطان ضروری به نظر میرسد.