نقش میانجی هوش هیجانی در رابطه بین تئوری ذهن و تصمیم گیری پرخطر در نوجوانان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.16515چکیده
هدف از پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی هوش هیجانی در رابطه بین تئوری ذهن و تصمیمگیری پرخطر دانشآموزان دختر بود. طرح پژوهش توصیفی- همبستگی به روش مدلیابی معادلات ساختاری است. این پژوهش از لحاظِ هدف در زمرهی پژوهشهای کاربردی قرار دارد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مقاطع متوسطه اول و دوم (13 تا 18 سال) شهرستان خمینی شهر در سال 1400 بود که 300 نفر از آنها به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه-ی هوش هیجانی شات (1998) و آزمونهای نرم افزاری خطرپذیری بادکنکی بارت لجئوز و همکاران (2002) و ذهنخوانی از طریق تصاویر چشم بارون-کوهن و همکاران (2001) جمعآوری شد. در بخش تجزیه و تحلیل آمار استنباطی از مدلیابی معادلات ساختاری با کمک نرم افزار ایموس استفاده شد. نتایج نشان داد که تئوری ذهن بر هوش هیجانی تاثیر مثبت و معناداری دارد(0/05 >p و با ضریب اثر0/23)، تئوری ذهن بر تصمیم گیری پر خطر تاثیر مثبت و معناداری دارد (0/05>p و با ضریب اثر 0/13)، هوش هیجانی بر تصمیم گیری پر خطر تاثیر مثبت و معناداری دارد (0/05>p و با ضریب اثر 0/18) و نقش میانجی هوش هیجانی در رابطه بین تئوری ذهن و تصمیم گیری پر خطر معنادار شد (0/001 >p و با ضریب اثر 0/04). نهایتا یافتهها حاکی از آن بود که تئوری ذهن و هوش هیجانی نتوانستند عملکرد تصمیمگیری پرخطر را در نوجوانان بهبود بخشند.