اثربخشی آموزش فنون رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تحمل پریشانی هیجانی و ابراز وجود دانش آموزان پسر قربانی قلدری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد، تبریز، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.13661چکیده
هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش فنون رفتار درمانی دیالکتیکی بر تحمل پریشانی هیجانی و ابراز وجود دانشآموزان قربانی قلدری بود. این مطالعه نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشآموزان پسر دبیرستانی دوره اوّل متوسطه شهر تبریز در سال 98-1397 بود که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، خوشهای تک مرحلهای، و روش غربالگری30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند؛ بهطوری که هر گروه را 15 نفر تشکیل دادند. ابزارهای مورد استفاده فرم ایرانی مقیاس قربانی قلدری، آزمون تحمل پریشانی هیجانی سیمونز و گاهر و پرسشنامهی ابراز وجود(ASA) بود. گروه آزمایشی، طی 10 جلسه تحت آموزش فنون رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفت؛ در حالیکه گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج بدست آمده نشان داد که نمرات پسآزمون تحمل پریشانی هیجانی و ابراز وجود گروه آزمایش و گواه تفاوت معنیداری دارند (0/001>p). بدین ترتیب میتوان گفت که آموزش فنون رفتار درمانی دیالکتیکی میزان تحمل پریشانی هیجانی و ابراز وجود دانشآموزان قربانی قلدری را افزایش میدهد.