فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در عصری که با پیشرفت‌های فن آورانه مشخص شده است، هوش مصنوعی به ­عنوان یک نیروی قدرتمند در عرصه سیاست بین‌الملل ظاهر شده است. پیشرفت‌های اخیر در عرصه هوش مصنوعی نشان می‌دهد که این فن آوری نوظهور تأثیری قطعی و دگرگون‌کننده بر سیاست خارجی، رقابت استراتژیک و امنیّت بین‌الملل به‌طور گسترده‌تر خواهد داشت. سازگاری هوش مصنوعی که شامل خودکارسازی فرآیندهای سیاست‌گذاری و بهبود تحلیل‌های پیش‌بینی شده است، به سرعت شیوه‌های مشارکت کشورها در امور بین‌الملل را تغییر می‌دهد. تأثیر هوش مصنوعی به­طور قابل توجهی در فعالیت‌هایی مانند تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، ارزیابی سیاست‌ها، حل تعارض و امنیّت سایبری مشاهده می‌شود که همگی فعالیت‌های دیپلماتیک را ساده می‌کنند و ارتباطات را افزایش می‌دهند. لذا، این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است فن ­آوری هوش چه جایگاهی در سیاست بین‌الملل دارد؟ هدف این مطالعه با تکیه بر روش تحقیق کیفی مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی بر درکی از موقعیت هوش مصنوعی در حوزه سیاست بین‌الملل و چگونگی شکل‌دهی به آن تأکید می‌کند. فرضیه پژوهش استوار بر این استدلال است که هوش مصنوعی به‌صورت مشخص بر قابلیت‌های قدرت‌های بزرگ در عرصه بین‌الملل تأثیر گذاشته است اما این تأثیرات بنا بر ویژگی‌ها و محدودیت‌های خاص هر یک از بازیگران یکسان نبوده است و در روند بلندمدت، پویایی‌های قدرت را تغییر می‌دهد.