فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه در رابطه میان سبک‌های دلبستگی و اضطراب کرونا صورت گرفت. روش: طرح پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی از طریق الگویابی مدل معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهشی شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بودند که برای انتخاب گروه نمونه آماری به تعداد قابل کفایت برای آزمون مدل با توجه به نظر کلاین (2015) در ازای هر متغیر 20 نفر نمونه در نظر گرفته شد. روش نمونه‌گیری با توجه به جدی شدن خطر کرونا به صورت غیراحتمالی و پرسشنامه آنلاین بود. به منظور گردآوری داده‌ها از مقیاس اضطراب کرونا ویروس (CDAS)، پرسشنامه طرح‌واره‌های ناسازگار یانگ فرم‌کوتاه (YSQ-SF) و مقیاس دلبستگی بزرگسالان (AAS) استفاده شد. برای انجام تحلیل آماری از نرم‌افزارهای SPSS-22 و AMOS-24 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که با توجه به شاخص­­های نیکویی برازش، مدل تدوین شده از برازش مطلوبی برخوردار است (08/0=RMSEA، 90/0=GFI، 91/0=AGFI). سبک دلبستگی اجتنابی (23/0= β) و طرح‌واره‌های ناسازگار (78/0= β) اثر مستقیم و معناداری بر اضطراب کرونا دارند. همچنین نتایج غیرمستقیم مسیرها نشان داد که دلبستگی ایمن با واسطه‌گری طرح‌واره‌های ناسازگار می‌تواند از میزان اضطراب کرونا بکاهد؛ اما سبک‌های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با واسطه‌گری طرح‌واره‌های ناسازگار می‌توانند بر اضطراب کرونای دانشجویان بیفزایند. نتیجه‌گیری: مطالعه نشان داد با افزایش سبک دلبستگی اجتنابی میزان اضطراب کرونا کاهش یافت و طرح‌واره‌های ناسازگار در رابطه بین سبک‌های دلبستگی با اضطراب کرونا نقش واسطه‌ای داشت و موجب افزایش این اثر شد.