اثر عمل‌آوری بتن در محیط حاوی آلاینده نفت خام بر پارامترهای ریزساختاری و درشت‌ساختاری بتن

نویسندگان

1 2. دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران، دانشگاه هرمزگان

2 دانشیار، دانشکده فنی، دانشگاه هرمزگان.

doi
10.22124/jcr.2024.25976.1633
چکیده

حضور گسترده صنایع پتروشیمی و پالایشگاه‌های نفتی در غرب استان هرمزگان، موجب شده بسیاری از سازه‌های بتنی در مجاورت آلاینده‌های آلی قرار گیرند، این مجاورت می‌تواند بر پارامتر‌های مقاومتی و دوام بتن تأثیرگذار باشد. بر این اساس هدف این مقاله تأثیر عمل-آوری و مجاورت کوتاه مدت و بلند مدت بتن در محیط‌های حاوی آلاینده‌ آلی نفت خام و تأثیر آن بر دوام و مقاومت بتن از منظر ریزساختاری است. در این پژوهش حدود 360 نمونه بتنی ارزیابی شده است. نمونه‌ها به مدت 12 ماه در امولسیون‌های حاوی 5/0، 1، 5/1، 5/2، 5، 10، 25، 50 و 100 درصد نفت خام عمل‌آوری شده و آزمایش‌ مقاومت فشاری در سنین 1، 3، 7، 28، 90 و 365 روز روی نمونه‌ها انجام شد، همچنین تغییرات ضریب نفوذپدیری نیز بررسی شده‌است. برای بررسی ریزساختاری از آزمایش تصاویر میکروسکوپ الکترونیکی روبشی(SEM) و برای تجزیه‌وتحلیل ساختاری از آزمایش طیف‌سنجی پراش انرژی پرتوایکس (EDX) استفاده‌شده است. همچنین آزمایش پراش پرتوایکس(XRD) برای بررسی تشکیل محصولات هیدراتاسیون، در محیط‌های آلوده به نفت خام و آنالیز ساختار بلورین مواد انجام‌شده است. بر اساس نتایج حاصل شده، مقاومت نمونه‌های عمل‌آوری شده در امولسیون‌های نفت خام نسبت به نمونه شاهد وابسته به میزان غلظت امولسیون است. مقاومت فشاری نمونه‌های عمل‌آوری شده در امولسیون با غلظت 100٪ نفت خام بعد از گذشت 365 روز نسبت به نمونه شاهد حدود 41٪ کاهش‌یافته است و مقاومت فشاری نمونه از MPa 41 به MPa 24 و ضریب نفوذپذیری نمونه از cm/h 7-10*2/3 به cm/h 7-10*3/15 رسیده است.

کلیدواژه‌ها