نقش ابعاد منش شخصیت در پیشبینی تعللورزی تحصیلی دانشجویان
نویسندگان
1 دکتری علوم اعصاب شناختی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشجو کارشناسی روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشجو کارشناسی روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.16548چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش ابعاد منش شخصیت در پیشبینی تعللورزی تحصیلی دانشجویان صورت گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز و دانشگاه تبریز در سال 98-1397 بود که با روش نمونهگیری خوشهای، تعداد 120 نفر انتخاب و به پرسشنامههای تعللورزی تحصیلی و سرشت و منش کلونینجر (TCI-125) پاسخ دادند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که ابعاد منش شخصیت بطور ترکیبی قادرند تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان را بطور معنیدار تبیین کنند و مبتنی بر ضرایب بتا، هر یک از ابعاد همکاری، خودراهبری و خودفراروی، در پیشبینی تعللورزی تحصیلی، نقش منفی و معنیدار دارند. مبتنی بر یافتهها میتوان استنباط نمود که برخورداری از ویژگی خودراهبری، یعنی توانایی شخص برای انتخاب اهداف و مسئولیتپذیری و نیز ویژگی همکاری یعنی پنداشت خود بعنوان بخشی از جهان انسانی و جامعه و با وجدان بودن، موجب بازداشت فرد از فروگذاری در انجام وظایف شده و از طرفی، ویژگی خودفراروی در فرد بموجب ایمان مذهبی و متانت وی را از طفره رفتن در انجام مسئولیتهایش بازداشته و به اهدافش جهت میدهد.
