بررسی سبکِ شخصیِ کمالالدین اصفهانی و تأثیر آن بر سبک عراقی و هندی
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
اشارة پژوهشگران به طرز و هنجار کمالالدین اصفهانی نشان میدهد که شعر او از لحظههای تغییر سبک شعر فارسی است. بررسی اجمالی تاریخ ادب فارسی از پیرویِ شاعران پس از وی، از سبک و شیوة او در شاعری حکایت دارد. این پژوهش در پی آن است تا با نگاهی به کلیات کمالالدین و نقد و واکاوی آرای پژوهشگران پیشین درخصوص او، نقش سبک شخصیِ این شاعر را در جریان تکوین شعر فارسی روشن سازد. روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی و ابزار جمعآوری اطلاعات، منابع کتابخانهای است که در آن از دستاوردهای علمی پژوهشگران دیگر هم استفاده شده است. جایگاه کمالالدین اصفهانی در شعر فارسی، بایستگی مطالعه درخصوص او و همچنین نبودنِ پژوهشی جامع در باب این موضوع، اهمّیت و ضرورت تحقیق را نمایان میسازد و نتیجة حاصل از آن، برجستهکردن نقشِ این شاعر در جریان شعر فارسی از طریق پرداختن به سبک شخصیِ اوست که برخی از شاخصههای آن در سبک عراقی و هندی راه یافته و پارهای از آنها در شعر فارسی، بیتقلید باقی مانده است.
