جامعه پذیری در نظریه روابط بین الملل (محاسبه ابزاری عقلانی؛ بازی نقش عقلانی یا فراتر از آن)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

doi
چکیده

جامعه‌پذیری[1] یکی از مهم‌ترین مفاهیم نظریه روابط بین‌الملل است. نظریه‌های مختلف روابط بین‌الملل در خصوص جامعه‌پذیری به دو دسته اصلی قابل تقسیم هستند. دسته اول شامل نظریاتی می‌شود (نظیر واقع‌گرایی و نهادگرایی) که بر این باورند جامعه‌پذیری محاسبه ابزاری عقلانی کارگزاران است و دسته دوم شامل نظریاتی می‌شود (نظیر سازه‌انگاری و مکتب انگلیسی) که سه سازوکار عمومی جامعه‌پذیری یعنی بازی نقش، اقناع و یادگیری زبان جدید و توانایی این سازوکارها را برای اشاعه جامعه‌پذیری مورد توجه قرار می‌دهند.[1] - Socialization