مقایسه ویژگی شخصیتی و سبک دلبستگی و رفتار پرخطردرنوجوانان عادی و دارای اختلال سلوک

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مشاوره، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 استاد‌یارگروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.

doi
10.52547/apsy.2021.222702.1092
چکیده

هدف: پژوهش حاضر، مقایسه ویژگی ­های شخصیتی، سبک­ دلبستگی و رفتارهای پرخطر نوجوانان دارای اختلال سلوک و عادی بود. روش: مطالعه توصیفی از نوع پس­رویدادی و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام نوجوانان پسر دارای اختلال سلوک و عادی در کانون اصلاح و تربیت شهر قم در نیمه دوم سال 1399 بود، که از میان آن ها 70 نفر(35 نفر نوجوان اختلال سلوک و 35 نفر نوجوان عادی) با روش نمونه­‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در مطالعه حاضر داده ها از طریق پرسشنامه ویژگی‌های شخصیتی فرم کوتاه 60 سوالی(NEO-FFI)، پرسشنامه سبک های­‌دلبستگی 18ماده‌­ای کولینز و رید (1990) و پرسشنامه رفتارهای پرخطر 11سؤالی شجاعی باغینی (1387) جمع‌­آوری و با استفاده از واریانس آزمون تحلیل چند متغیره و آزمون تی­دو نمونه ای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و به وسیله نسخه 24 نرم افزار SPSS انجام گردید.یافته‌­ها: نتایج نشان داد که از منابع با استفاده از فن آماری تحلیل واریانس چند متغیرنشان می دهد که 5مولفه ویژگی­ شخصیتی در نوجوانان سلوک و عادی با یکدیگر متفاوت است؛ دست کم در مولفة دلبستگی‌­ناایمن بین دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد. و همچنین نتایج تحلیل آزمون تی­زوجی نشان داد که در شرایط پیش‌­فرض برابری واریانس­‌ها در نوجوانان دارای اختلال سلوک و عادی در متغیر رفتارهای پرخطر تفاوت معناداری با یکدیگر دارند­. نتیجه گیری: بر این اساس نتایج پژوهش حاضر را می­توان در افراد دارای اختلال سلوک و بزهکاران به کار برد و به کاهش بروز رفتارهای پر خطر در آنان کمک کرد.