بررسی استفاده توأم از میکروژل الیافی حاوی الیاف پلی‌پروپیلن و الیاف فولادی بر خواص مکانیکی بتن

نویسندگان

1 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شبستر، شبستر، ایران

2 استادیار، گروه عمران، واحد تسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران

doi
10.22124/jcr.2024.20831.1522
چکیده

در سال‌های اخیر رویکرد متخصصان صنعت ساختمان به ارتقای کیفیت این محصول معطوف شده است. جهت رسیدن به این هدف، در سال‌های اخیر، استفاده از نسبت آب به سیمان کمتر با کمک فوق روان‌کننده‌ها، و نیز استفاده از پوزولان‌های طبیعی و یا مصنوعی، و همچنین استفاده از الیاف از جنس‌ها و با مشخصات متفاوت، در ترکیب بتن، معمول شده است. در این پژوهش به مطالعه آزمایشگاهی اثر استفاده توأم از میکروژل الیافی و الیاف فولادی بر روی خواص مکانیکی پرداخته شده است. میکروژل الیافی شامل میکروسیلیس(دوده سیلیسی)، الیاف پلی پروپیلن (الیاف pp) و فوق روان‌کننده می‌باشد. الیاف فولادی مصرفی به طول 5 سانتی‌متر و قطر 8/0 میلی‌متر و به صورت انتهای قلاب‌دار می‌باشد. تأثیر میکروژل و الیاف فولادی هر کدام در پنج نسبت میکروژل الیافی 0 ، 5/0 ، 1 ، 2 ، 5 درصد و الیاف فولادی نیز به نسبت‌های 0 ، 05 ، 1 ، 5/1 ، 2 درصد مورد مقایسه و بررسی قرار گرفت. در مجموع 25 طرح اختلاط مورد آزمایش‌های مقاومت فشاری و مقاومت خمشی برای بررسی خواص مکانیکی قرار گرفت. نتایج آزمایش‌های مقاومت فشاری و خمشی بیانگر آن بوده است که با افزودن درصدهای مختلف الیاف درصد افزایش در مقاومت فشاری در اکثر نمونه‌های 7 روزه نسبت به نمونه‌های 28 روزه بهبود بیشتری یافته‌اند. بیشترین رشد مقاومتی مربوط به نمونه‌های حاوی 5 درصد میکروژل الیافی و 2 درصد الیاف فولادی بوده است. همچنین ارزیابی خواص مهندسی سنگدانه‌ها نشان می‌دهد که خواص مقاومتی سنگدانه‌ها بیشترین تاثیر را بر مقاومت بتن دارند.