آنالیز RT-qPCR برخی از اعضای خانواده ژنی DEVIL تحت تنش شوری در گیاه آلوروپوس لیتورالیس (.Aeluropus littoralis (Gouan) Parl)

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی ژنتیک و بیولوژی، پژوهشکده ژنتیک و زیست‌فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 استادیار بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران

doi
10.22077/escs.2020.2295.1600
چکیده

DEVIL‌ها پپتیدهای کوچکی هستند که نقش مهمی در رشد و نمو گیاهان داشته و در کنترل پاسخ‌های گیاه نسبت به تغییرات محیطی حاصل از تنش‌ها مؤثر می‌باشند. در این تحقیق به بررسی تغییرات بیان چهار ژن AlDVL1، AlDVL2، AlDVL3 و AlDVL6 به همراه ژن‌های مرجع اختصاصی بافت برگ شامل AlGTF و AlU2SnRNp و ژن‌های مرجع اختصاصی برای بافت ریشه شامل AlPRS3 و AlEF1a در گیاه شورزی آلوروپوس لیتورالیس پرداخته شد. گیاهان تحت تنش شوری 600 میلی‌مولار کلریدسدیم و در پنج دوره زمانی صفر (کنترل)، 3، 6، 48 ساعت و یک هفته قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان داد که الگوی بیانی ژن‌های AlDVL در اندام ریشه و برگ به شکل معنی‌داری تحت‌تأثیر تنش شوری قرار گرفته که این افزایش بیان در تمامی ژن‌ها به جز ژن AlDVL6، در اندام ریشه بیشتر از برگ گیاه بود. در بین ژن‌های مورد مطالعه، بیشترین افزایش بیان برای ژن AlDVL2 در بافت برگ در زمان 48 ساعت (12.12) و در اندام ریشه در زمان یک هفته (14.83) مشاهده شد. همچنین، الگوی رفتاری ژن‌ها در بافت‌های ریشه و برگ در حالت افزایش و یا کاهش بیان نسبت به یکدیگر تفاوت داشته و وابسته به بافت بود. بررسی همبستگی بیان ژن‌ها بیانگر تغییرات الگوی رفتاری بیان ژن‌‌ها در بافت‌های مختلف بود به‌طوری‌که همبستگی بیان ژن AlDVL6 و AlDVL3 در بافت برگ و ریشه به‌صورت منفی و معنی‌دار (0.6-) بود که نشان‌دهنده ارتباط معکوس بیان ژن در این دو بافت بوده است. با توجه به ماهیت گیاهان شورزی در تحمل شوری محیط و نیز تغییر بیان ژن‌های مورد مطالعه پس از اعمال تنش شوری، می‌توان به نقش احتمالی این ژن‌ها در افزایش قدرت تحمل گیاه اشاره نمود.