رضایت از زندگی و دینداری در بین دانشآموزان دوره متوسطه(شهرهای فردوس, درگز و نواحی آموزشی4,5,7 مشهد)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پژوهش اجتماعی و عضو هیأت علمی گروه پژوهشی علوم اجتماعی جهاد دانشگاهی مشهد
doi
10.22067/jss.v0i0.3082چکیده
این نوشتار بر مبنای پژوهشی با هدف شناسایی رضایت از زندگی و مؤلفههای آن و دینداری و وجوه آن و رابطه بین این دو متغیر در بین دانشآموزان نمونه تحقیق (1200نفر از دانشآموزان دوره متوسطه شهرهای فردوس و درگز و سه ناحیه آموزشی 4، 5 و7 مشهد) تنظیم شده است. طرح نمونه گیری، خوشهای چند مرحلهای و ابزار سنجش ،پرسشنامه میباشد. یافتهها نشان داد کمتر از نیمی از دانشآموزان نمونه تحقیق (5/42 درصد) از زندگی رضایت زیاد دارند و بیش از نیمی از آنان در حد متوسط از زندگی راضی هستند. بیشترین نسبت نارضایتی دانشآموزان از محیط زندگی است. رضایت از شبکه دوستی و مدرسه در مجموع به یکدیگر نزدیک است و در حد وسط رضایت از محیط زندگی و خانواده قرار دارد. وضعیت دینداری دانشآموزان نمونه حاضر نیز براساس مقیاس تحقیق در ابعاد اعتقادی و تجربی بسیار بالاست همچنین در بعد مناسکی و پیامدی دینداری نیز هر چند نسبت به دو بعد دیگر، میانگین امتیازات دینداری کمتر است، اما بالاتر از میانگین نظری است.بررسی توزیع توأم دو متغیر دینداری و رضایت از زندگی نشان داد، همتغییری مثبت بین این دو متغیر به وضوح قابل مشاهده است و دینداران از زندگی رضایت بیشتری دارند. کلید واژهها: رضایت از زندگی در میان نوجوانان, رضایت از مدرسه, رضایت از خانواده, رضایت از محیط زندگی، رضایت از دوستان, رضایت از خود, دینداری.