اثربخشی آموزش استواری روانی بر تحمل پریشانی و سرزندگی ذهنی والدین کودکان مبتلا به سرطان خون
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشیار خون و سرطان کودکان، گروه بیماریهای کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
doi
10.52547/apsy.2021.222302.1062چکیده
هدف:پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش استواریروانی بر تحملپریشانی و سرزندگیذهنی والدین کودکان مبتلا به سرطانخون انجام شد. روش:روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعهآماری شامل کلیه والدین کودکان مبتلا به سرطانخون که در سال 1399 در بیمارستان امام خمینی تهران بستری بودند. نمونه پژوهش شامل 30نفر از والدین کودکان مبتلا به سرطانخون واقع در بیمارستان امام خمینی بود که با روشنمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند.برای انجام پژوهش ابتدا از هر دو گروه پیشآزمون با استفاده از پرسشنامه تحملپریشانی و سرزندگیذهنی به عمل آمد و سپس گروه آزمایش به مدت 9 جلسه هرهفته یکجلسهی 150 دقیقهای تحت آموزش استواریروانی قرار گرفتند. پس از اتمام جلسات آموزشی، هر دو گروه در دو مرحله، یک مرحله بلافاصله پس از پایان آموزش و یک مرحله بعد از گذشت سه ماه از آموزش مجدداً پرسشنامهها را تکمیل نمودند و دادهها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط تحلیل شد.یافتهها:یافتههای این مطالعه نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در طی مراحل پژوهش تفاوت معناداری وجود دارد نتیجهگیری:نتایج پژوهش نشان میدهد که آموزش استواریروانی میتواند منجر به ارتقای سرزندگیذهنی و تحملپریشانی شود.