اثربخشی زوج‌درمانی تلفیقی سیستمی - راه‌حل محور بر رضایت زناشویی و روابط خانوادگی زوجین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی ، اصفهان، ایران.

doi
10.22034/jmpr.2023.14761
چکیده

این پژوهش باهدف اثربخشی زوج‌درمانی تلفیقی سیستمی - راه‌حل محور بر رضایت زناشویی و روابط خانوادگی زوجین شهر اصفهان در انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری کلیه زوجین متأهل و دارای تعارض مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 12 شهر اصفهان در سال 98-99 بود که از بین آنان نمونه‌ای 40 نفره به شکل در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های رضایت زناشویی اینریج (ENRICH) و پرسش‌نامه روابط خانوادگی بارنز و السون (FRQ) استفاده شد. هر دو گروه پژوهش سه بار قبل، بعد و پیگیری 45 روزه در معرض ارزیابی توسط ابزارهای پژوهش قرار گرفتند. درحالی‌که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد گروه آزمایش روش (زوج‌درمانی تلفیق سیستمی - روش راه‌حل محور) را دریافت کرد. داده‌های گردآوری شده با روش تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری، آزمون تعقیبی توکی و نرم‌افزار SPSS-23 تحلیل شدند. نتایج نشان داد زوج‌درمانی تلفیقی سیستمی - راه‌حل محور بر بهبود رضایت زناشویی و ابعاد آن و روابط خانوادگی و. ابعاد آن اثر معنادار داشته‌اند (0/05 ≥P). باتوجه‌به نتایج حاضر، می‌توان برای بهبود رضایت زناشویی و روابط خانوادگی از این روش تلفیقی بهره گرفت.