نقش توسعه یافتگی کشورها در اثرگذاری شاخص های بهبود فضای کسب و کار بر جریان سرمایهگذاری مستقیم خارجی
نویسندگان
1 دانش آموخته رشته اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 دکتری اقتصاد، عضو هیات علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، تهران
3 دکتری اقتصاد، عضو هیات علمی،دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، تهران
4 دکتری اقتصاد،عضو هیات علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، تهران
doi
10.22034/bs.2022.546363.2462چکیده
سرمایهگذاری یکی از اجزای مهم تقاضای کل است که نقش بسیار تعیینکنندهای در رشد اقتصادی هر کشور ایفا میکند. لذا شناخت رفتار سرمایهگذاری مورد توجه اقتصاددانان و سیاستگذاران اقتصادی بوده است. یکی از عوامل مهمی که در تصمیم برای سرمایهگذاری چه در سرمایهگذاری داخلی و چه در سرمایهگذاری خارجی موثر است، وجود فضای امن و آنچه تحت عنوان بهبود فضای کسب و کار از آن تعبیر شده، میباشد. تحقیق حاضر به دنبال بررسی نقش توسعهیافتگی کشورها در تاثیرگذاری شاخصهای بهبود فضای کسب و کار بر سرمایهگذاری خارجی است. در این مقاله بهمنظور تعیین سطح توسعهیافتگی از متغیر درآمد ملی استفاده شده است. بدین منظور بر اساس تقسیمبندی بانک جهانی چهار گروه کشور بر حسب میزان درآمد آنها اعم از کشورهای با درآمد پایین که نشانگر کشورهای با سطح توسعهیافتگی پایین، با درآمد متوسط به پایین بیانگر کشورهای با سطح توسعه متوسط، با درآمد متوسط به بالا که نشاندهنده کشورهای با سطح توسعهیافتگی متوسط به بالا و با درآمد بالا که بیانگر کشورهای توسعهیافته می باشد، در نظر گرفته شده و اثر متغیرهای (زیرشاخصهای) شاخص بهبود فضای کسب و کار بر سرمایهگذاری مستقیم خارجی با استفاده از مدل دادههای ترکیبی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتیجه برآورد نشان میدهد سطح توسعهیافتگی کشورها و درآمد آنها بر میزان و جهت اثرگذاری تشکیل سرمایه ثابت ناخالص و زیر شاخصهای بهبود فضای کسب و کار تاثیر دارد. به نحوی که در کشورهای با درآمد پایین، متوسط به پایین و بالا اثر تشکیل سرمایه ثابت ناخالص بر سرمایهگذاری خارجی، مثبت و در کشورهای متوسط به بالا، این اثر منفی است. در ضمن اثر هر یک از زیرشاخصهای بهبود کسب و کار بر سرمایهگذاری خارجی بسته به سطح درآمد کشورها متفاوت است.