تأثیر مدیریت منابع انسانی پایدار بر عملکرد پایدار: نقش میانجی مدیریت زنجیره تأمین سبز

نویسندگان

1 استادیار موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی راه دانش بابل

2 استادیار مدیریت دولتی/ منابع انسانی، مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی راه دانش بابل

3 استادیار دانشگاه مازندران

4 گروه تحول و نوسازی ادارات سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مازندران

doi
10.22034/bs.2022.538702.2378
چکیده

بدون شک توجه روزافزون به تاثیرات سازمان بر محیط، مستلزم توجه به عملکرد پایدار و برآوردن نیازهای اجتماعی، اقتصادی و محیطی است. طی دهه گذشته محققان به چالش توسعه سیستم‌های منابع انسانی پایدار و زنجیره تامین در رسیدن به اهداف پایداری شرکت توجه زیادی ‌کرده‌اند. ما دانش اندکی در این باره داریم که چگونه مدیریت منابع انسانی پایدار می‌تواند به‌طور موثری به اهداف عملکرد پایدار شرکت منجر شود. اگر طراحی و اجرای رویه‌های مدیریت منابع انسانی پایدار موثر نباشد، استفاده از منابع با ارزش مثل انسان‌ها، در سازمان‌ها پیچیده و بغرنج می‌شود. هدف این تحقیق، بررسی تأثیر رویه‌های منابع انسانی پایدار بر عملکرد سه‌گانه اقتصادی، اجتماعی و محیطی است. همچنین نقش واسطه‌ای مدیریت زنجیره تأمین سبز در این رابطه بررسی می‌شود. پژوهش حاضر، از نظر هدف کاربردی و روش گردآوری داده‌ها، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 5789 شرکت فعال در شهرک‌های صنعتی استان مازندران است. نتایج تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد که مدیریت منابع انسانی پایدار به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد پایدار تأثیر دارد. اگرچه مدیریت زنجیره تأمین سبز خارجی به هر سه بعد عملکرد پایدار مرتبط بود، اما فرضیه مربوط به تأثیر مدیریت منابع انسانی پایدار بر عملکرد اجتماعی با نقش واسطه زنجیره تأمین سبز داخلی رد شده است. با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاداتی به مدیران جهت بهبود عملکرد پایدار و کسب همزمان منافع اقتصادی، اجتماعی و محیطی ارائه شده است.