رابطة توانمندیهای منش، تناسب شغلی و مشغولیت شغلی با بهزیستی سازمانی در سازمان تأمین اجتماعی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبائی، گروه روانسنجی
2 دانشگاه علامه طباطبائی
3 عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.52547/apsy.2021.220404.1001چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه توانمندیهای منش، تناسب شغلی و مشغولیت شغلی با بهزیستی سازمانی در کارکنان سازمان تأمین اجتماعی غرب تهران بزرگ صورت گرفت. روش: طرح پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از مدل معادلات ساختاری بود. شرکتکنندگان این پژوهش 312 نفر از کارکنان شاغل در ادارة کل تأمین اجتماعی غرب تهران بزرگ و شعب تابعه آن در سال 1399 بودند که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای شکوفایی در محل کار کرن (2014)، مقیاس تناسب شغلی احمدی (1394)، فضیلتهای دخیل در عمل پترسون و سلیگمن (2004) و مشغولیت شغلی کانونگو (1982) پاسخ دادند. در مجموع 312 پرسشنامة قابل استفاده دریافت شد. ارزیابی دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی انجام شد. یافتهها: نتایج تحلیل دادههای به دست آمده نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مناسبی برخوردار است (0.733 GOF=). برای رابطة غیر مستقیم بین دو متغیر بهزیستی سازمانی و توانمندیهای منش با میانجیگری مشغولیت شغلی مقدار 3.543 t= و 0.05P= و برای رابطة غیرمستقیم بین دو متغیر بهزیستی سازمانی و تناسب شغلی با میانجیگری مشغولیت شغلی 3.137 t= و 0.05P= به دست آمد. نتیجهگیری: بر اساس این یافتهها پیشنهاد میشود با توجه به رابطة متغیرهای مطالعه شده در این پژوهش، تدوین برنامههایی برای پرورش توانمندیهای منش و همچنین توجه به تناسب شغلی در هنگام جذب و بکار گیری افراد در مشاغل مختلف، مد نظر سازمان قرار گیرد.