بررسی تحلیلی تأثیر پارامترهای رئولوژیکی بر کارایی بتن خود تراکم

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 گروه عمران، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران

3 دانشکده عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

doi
10.22124/jcr.2023.23160.1600
چکیده

شاخص ترین وجه تمایز بتن خود تراکم و بتن معمولی کارایی می‌باشد که این ویژگی به بتن خود تراکم اجازه پرکردن قالب را بدون عملیات ویبره می‌دهد. یکی از آزمون های اصلی در تعیین کارایی بتن خود تراکم آزمون L-box است که به وسیله آن می‌توان قابلیت گذرندگی و پرکننده‌گی بتن را مورد بررسی قرار داد. در این مطالعه، با استفاده از نرم‌افزار Flow-3D، بتن‌ خود تراکم با ارزیابی نتایج آزمون L-box مورد مطالعه قرار گرفته و زمان رسیدن بتن به فاصله 40 سانتی‌متری از دریچه ثبت شده است. برای این منظور، بتن های مورد استفاده دارای ویسکوزیته پلاستیک 38-10 پاسکال در ثانیه (Pa.s)، تنش تسلیم 75-14 پاسکال (Pa)، وزن مخصوص 2000 و 2500 کیلوگرم بر متر‌مکعب (kg/m3) و مدول برشی الاستیک 100 و 1000 پاسکال (Pa) می‌باشند. به‌منظور مدل‌سازی سنگ‌دانه‌ها، از اجزای کروی شکل به قطر 20 میلی‌متر و وزن مخصوص 2500 کیلوگرم بر متر‌مکعب (kg/m3) استفاده شده است. برای صرفه جویی در زمان و بررسی پارامترهای موثر در مقدار زمان لازم برای رسیدن بتن به فاصله 40 سانتی‌متری از دریچه بالا رونده (T40cm)، طراحی آزمایش به روش تاگوچی انجام شده و تعداد 16 طرح آزمایش پیشنهادی توسط این روش در نرم‌افزار Minitab بررسی شده است. پس از آنالیز نتایج به روش سیگنال به نویز، مشاهده گردید ویسکوزیته پلاستیک و تنش تسلیم بتن خود تراکم به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را در مقدار T40cm دارند که این نتایج با نتایج حاصل از آنالیز واریانس مطابقت دارد.