نقش واسطهای نیازهای بینفردی، تعارض والد – نوجوان در رابطه بین سبکهای والدگری، نیازهای بنیادین با جرح خویشتن غیرخودکشیگرا، ایدهپردازی خودکشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
5 استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، تهران، ایران
doi
10.52547/apsy.2021.222881.1093چکیده
هدف: این پژوهش با هدفبررسی نقش واسطهای ادراک باری بودن، تعلقپذیری خنثی و تعارض والد- نوجوان در رابطة بین سبکهای والدگری و نیازهای روانشناختی بنیادین با جرح خویشتن غیرخودکشیگرا و ایدهپردازی خودکشیبه مرحلة اجرا درآمد.روش: جامعة آماری پژوهش را دانشآموزان دختر و پسر دورة متوسطة دوم شهر تهران در سال تحصیلی 98-99 به تعداد 224400 نفر تشکیل دادند، که از میان آنها 420 نفر به شیوة نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، مقیاس ایدهپردازی خودکشی بک (بک، کواس و ویزمن، 1979)، سیاهة آسیب به خود (سانسون، ویدرمن و سانسون، 1998)، پرسشنامة بافت اجتماعی والدین (سبکهای والدگری) (اسکینر، اسنایدر و جانسون، 2005)، مقیاس ارضای نیازهای بنیادین عمومی (گنیه، 2003)، پرسشنامة نیازهای بین فردی (ونآردن، کوکرویکز و وایتو جوینر، 2012) و پرسشنامة رفتار متعارض (رابین و فاستر، 1989) بود. یافتهها: دادهها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج حاصل از معادلات ساختاری نشان داد، سبکهای والدگری و نیازهای بنیادین روانشناختی با واسطة تعلقپذیری خنثی، ادراک باری بودن و تعارض والد- نوجوان بر جرح خویشتن غیرخودکشیگرا و ایدهپردازی خودکشی اثر غیرمستقیم معنادار دارند. نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش میتوان دریافت که کاهش تعلقپذیری خنثی، ادراک باری بودن و تعارض والد- نوجوان در نوجوانان میتواند نقش موثری در کاهش جرح خویشتن غیرخودکشیگرا و ایدهپردازی خودکشی داشته باشد.
