اثربخشی اصلاح سوگیریتوجه نسبت به محرکهای مرتبط با غذا بر میزان سوگیریتوجه و ولعخوردن در افراد رژیمگیرنده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.16319چکیده
شکست مکرر رژیم غذایی منجر به کاهش عزت نفس، احساسگناه و حتی نفرت از خود میشود. مطالعات نشان میدهند که سوگیریتوجه به نشانههای غذایی ممکن است نقشی اساسی در ایجاد و حفظ رفتارهای ناسازگار در غذا خوردن داشته باشد. در پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی اصلاح سوگیریتوجه نسبت به محرکهای مرتبط با غذا بر میزان سوگیریتوجه و ولعخوردن در افراد رژیمگیرنده پرداخته شد. روش این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون دو گروهی بود. 30 نفر بر اساس ملاکهای ورود انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش آموزش اصلاح سوگیریتوجه را دریافت کردند. برای اندازهگیری سوگیریتوجه و مداخلات از آزمایهی داتپروب (مکلئود و همکاران،1986) و برای اندازهگیری ولعخوردن از پرسشنامهی ولعخوردن (کیپید-بنیتو، 2000) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه در سوگیریتوجه و ولعخوردن در پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معنیداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد در ابعاد قصد و برنامهریزی برای خوردن، پیشبینی تقویت مثبت، پیشبینی رهایی از احساسات منفی، فقدان کنترلخوردن، افکار یا اشتغال ذهنی به غذا، هیجانهای قبل یا حین ولع، و احساسگناه ناشی از ولع بین گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معنیداری وجود دارد (0/05>P).
