فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق تأثیر کاربرد مواد هواساز بر روی خصوصیات مقاومتی و نفوذپذیری بتن حاوی سیمان نوع 1 رده 525 بررسی شده است. تأثیر 3 درصد وزنی مختلف ماده هواساز (نسبت به سیمان) بر روی دوام بتن بررسی شد. آزمایش‌های انجام شده شامل آزمایش تعیین کارآیی (اسلامپ)، تعیین جرم حجمی بتن تازه، تعیین دمای بتن تازه، تعیین درصد هوای محبوس در بتن با استفاده از روش هوای فشرده، تعیین مقاومت فشاری، تعیین مقاومت الکتریکی حجمی و آزمایش تعیین ضریب نفوذپذیری بتن بوده است. نتایج نشانگر آن است که میزان ماده افزودنی حباب‌زا در بتن دارای یک حد آستانه (0/05 درصد وزنی سیمان) می‌باشد بطوریکه استفاده از مقادیر ماده افزودنی حباب‌زا کمتر از این حد آستانه تأثیر بسیار کمی در ایجاد حباب هوا در بتن دارد. کاربرد 0/1 درصد وزنی سیمان ماده هواساز موجب افزایش حدود 26 درصد کارآیی بتن می‌شود. کاربرد ماده هواساز باعث افزایش قابل توجه در کارآیی بتن تازه بدون ایجاد مشکلاتی نظیر جداشدگی و آب‌انداختگی شده است. به طور کلی هوازایی موجب افت جرم حجمی بتن، مقاومت فشاری، مقاومت الکتریکی و ضریب انتشار یون کلراید شده است. نتایج تحقیق همچنین نشان می‌دهد که ایجاد هر یک درصد هوای محبوس در بتن موجب کاهش 5 درصدی مقاومت فشاری بتن می‌شود. افزایش درصد هوای محبوس در بتن از 1/9 درصد تا 13/4 درصد موجب افت ناچیزی در شاخص‌های نفوذپذیری بتن شامل ضریب انتشار یون کلر و مقاومت الکتریکی ویژه بتن می‌گردد.