فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

از آن­جا که چین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، جایگاه ویژه‌ای داشته و به لحاظ مجموعه‌ای از عوامل، ظرفیت تبدیل شدن به یک قدرت تأثیرگذار را دارد، مقاله حاضر در صدد پاسخ به این سؤال اصلی است که دلایل عدم تحقق یک مشارکت راهبردی میان ایران و چین پس از انعقاد سند ۲۵ ساله جامع همکاری چیست؟ فرضیه اصلی تحقیق این است که از آن­جا که چین در حوزه سیاست خارجی کاملا عمل­گرایانه و منفعت­ محور عمل می‌کند، این تصور که انعقاد سند همکاری جامع موسوم به توافق ۲۵ ساله به معنای اتحاد و هم‌آهنگی کامل پکن با تهران در حوزه سیاست خارجی است، فاقد هر گونه چشم ­انداز روشن بر اساس گزاره‌های نوواقع ­گرایی است. یافته‌های مقاله حاکی از این است که  اجرایی شدن سند مذکور در صورتی می‌تواند چشم انداز روشنی داشته باشد که روح حاکم بر سند منعقده اقتصادی باشد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل توصیفی است و  از روش اسنادی و کتابخانه­ ای برای گردآوری داده­ ها استفاده شده است.