ارزیابی مشخصات ملات های خودتراکم حاوی میکروسیلیس، زئولیت و پلیمر فوق جاذب در حالت تازه و سخت شده
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
doi
10.22124/jcr.2023.22460.1584چکیده
شناخت دقیق تر از خصوصیات ملات های خودتراکم که دارای کاربردهای گسترده ای در پروژه های عمرانی هستند امری ضروری است. امروزه مطالعات گسترده ای در این زمینه صورت می گیرد. در پژوهش حاضرتأثیر دو پوزولان میکروسیلیس و زئولیت و همچنین افزودنی پلیمر فوق جاذب 1 (SAP) به منظور سنجش اثرات آنها بر ملات خودتراکم مورد مطالعه قرارگرفت. در این تحقیق 17 طرح اختلاط با درصدهای مختلف افزودنی ساخته شد. آزمون سرعت گیرش ملات، گرمای هیدراتاسیون و همچنین آزمون های مقاومت فشاری و مقاومت الکتریکی در سنین مختلف انجام شدند. نتایج نشان داد نمونه های حاوی میکروسیلیس نسبت به زئولیت، بهبود کیفیت قابل توجهی را به نمایش گذاشتند. با استفاده از آنالیز اقتصادی مشخص شد درصدهای بالای SAP هزینه ساخت را به طرز چشمگیری افزایش می دهد. همچنین در آنالیز نرم افزاری دوام، کاربرد 10% وزنی دوده سیلیسی جایگزین سیمان، افزایش عمر مفید را تا 86 سال به دنبال داشت.