فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عوارض محیط‌زیستی و مصرف بالای سوخت‌های فسیلی در فرایند تولید سیمان معمولی موجب گردید تا دانشمندان به‌فکر یافتن ماده-ای جایگزین برای سیمان در بتن باشند، در این راستا در چند دهه اخیر تولید بتن ژئوپلیمری به‌عنوان ماده‌ای نوین در صنعت سازه‌ای مورد توجه محققین قرار گرفت، در تولید این نوع از بتن مواد آلومینوسیلیکاتی و محلول قلیافعال جایگزین سیمان و آب می‌شود و بتنی با مقاومت و استحکام فراتر از بتن معمولی را تولید می‌نمایند. در این مقاله به بررسی آزمایشگاهی خواص دوام بتن ژئوپلیمرسرباره‌ای حاوی0 الی 8 درصد نانوسیلیس و 1 الی 2 درصد الیاف پلی‌اولفین پرداخته شده است، نمونه‌های بتنی ساخته‌شده در سنین 7 و90 روزه تحت آزمون‌های نفوذپذیری آب، جذب‌مویینه آب و کاهش وزن قرار گرفتند، همچنین به‌منظور بررسی ریزساختاری نمونه‌ها از طیف‌سنجی XRF و XRF استفاده گردید. نتایج حاصله حاکی از بهبود عملکرد نمونه‌های بتنی با افزودن نانوذرات سیلیس و الیاف پلی‌اولفین نسبت به نتایج حاصل از بتن حاوی سیمان پرتلند بود، بررسی‌های ریزساختاری نیز نتایج بدست آمده را مورد تایید قرار داد. بهترین عملکرد در نتایج آزمون‌های نفوذپذیری و جذب‌مویینه آب متعلق به سن عمل‌آوری 90 روزه بتن ژئوپلیمری (حاوی 8% نانوسیلیس و 2% الیاف) بود که به‌ترتیب به‌میزان 56% و 65% بهبود را نسبت به بتن کنترل به‌خود اختصاص داد و نمونه بتن ژئوپلیمری حاوی 92% سرباره و 8% نانوسیلیس دارای کمترین مقدار کاهش وزن به‌میزان 6% بعد از اِعمال حرارت بالا را کسب کردند.