کارآیی آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر ابعاد سلامت عمومی والدین دارای کودک بیشفعال– کمبود توجه
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه پژوهشی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
2 دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
3 دکتری مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.15089چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر سلامت عمومی و مؤلفههای آن (نشانههای جسمانی، بیخوابی و اضطراب، افسردگی و اختلال در کارکرد اجتماعی) در والدین دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی-کمبود توجه بود. بدین منظور از طرح شبهآزمایشی پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. نمونه شامل 30 نفر از والدین دانشآموزان دختر مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال بیشفعالی-کمبود توجه بود که با نمونهگیری هدفمند به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جایگزین شدند. هر دو گروه در پیش آزمون با پرسشنامه کانرز به همراه مصاحبه بالینی و پرسشنامه سلامت عمومی ارزیابی شدند. سپس برنامه آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی، به مدت 8 جلسه 2 ساعته بر روی گروه آزمایش اعمال گردید. هر دو گروه مجدد در پس آزمون ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی) میانگین و انحراف معیار)، آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و نشان دادند که آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی منجر به تفاوت معنادار آماری(0/01>p) بین مراحل پیش و پس از آزمون در نمره کلی سلامت عمومی و تمام مولفه های آن از جمله نشانههای جسمانی، بیخوابی و اضطراب، افسردگی و اختلال در کارکرد اجتماعی شد. با توجه به اثربخش بودن استفاده از برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی در افزایش سلامت عمومی والدین دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی-کمبود توجه، آموزش این برنامه در راستای کاهش فشار روانی این گروه از افراد جامعه پیشنهاد میشود.