بررسی نقش احتمالی BAX Inhibitor 1 در تحمل به شوری با استفاده از ابزارهای بیوانفورماتیکی و آزمایشگاهی

نویسندگان

1 استادیار بخش اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب

2 دانشیار بخش زراعت و اصلاح نبات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

3 استاد مرکز بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

4 استاد مرکز بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

doi
10.22077/escs.2020.2225.1571
چکیده

تنش شوری یکی از مهمترین عوامل کاهش عملکرد گیاهان زراعی در سراسر جهان می‌باشد. مرگ سلولی برنامه ریزی شده نقش مهمی در سازگاری به تنش‌های محیطی ایفا می‌کند. درک مبانی مولکولی مکانیسم این فرآیند، امکان دستورزی ژنتیکی هدفمند گیاهان در جهت تحمل به تنش‌های محیطی را فراهم می‌کند. یک تنظیم کننده کاندید برای چنین مکانیسمی BAX Inhibitor 1 است. در این پژوهش، نقش احتمالی ژن رمز کننده BAX Inhibitor 1-like protein در تحمل به تنش شوری با استفاده از ابزارهای بیوانفورماتیکی از قبیل آنالیز پروموتر و شبکه تنظیمی ژنی و همچنین بررسی بیان نسبی ژن در شاخساره رقم مقاوم ارگ، رقم حساس الموت و خویشاوند وحشی Aegilops crassa با استفاده از Real-time PCR مورد ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به آنالیز شبکه تنظیمی، احتمالاً این ژن در بالادست مسیر پیام رسانی SOS عمل می‌کند. بر اساس آنالیز پروموتر وجود موتیف‌های پاسخ به تنش از جمله موتیف‌های ABRE (پاسخ دهنده به آبسزیک اسید)، LTR(پاسخ دهنده به دمای پایین)، MBS (پاسخ دهنده به خشکی)، CGTCA-motif (پاسخ دهنده به متیل جاسمونات)، TGACG-motif (پاسخ دهنده به متیل جاسمونات)، ERE (پاسخ دهنده به اتیلن)، و GT-1 motif (عنصر پاسخ به شوری) تائیدی بر نقش این ژن در تنش‌های مختلف محیطی از جمله شوری می‌باشد. همچنین الگوی بیان ژن مورد مطالعه تحت تنش شوری بین ژنوتیپ‌های مقاوم و حساس اختلاف معنی‌داری داشت. در مجموع چنین نتیجه‌گیری می‌شود که ژن رمز کننده این پروتئین می‌تواند در القای تحمل به شوری در گندم نقش داشته باشد و جهت دستورزی ژنتیکی با هدف بهبود تحمل به تنش مورد استفاده قرار گیرد.