نقش الگوهای ارتباطی و سبک های هویت در پیش بینی رضایت زناشویی: یک مطالعه تشخیصی

نویسندگان

1 واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

doi
10.52547/apsy.2021.216298.0
چکیده

هدف: خانواده، یک نظام اجتماعی طبیعی است که در همه مراحل تکوین آن زن و مرد، خرده نظام اصلی بوده و عوامل متعددی چون الگوهای ارتباطی و سبک­ های­­ هویت در رضایت زناشویی آنان نقش دارند. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش تشخیصی الگوهای ارتباطی و سبک­ های هویت در پیش ­بینی رضایت زناشویی بود. روش: طرح پژوهش، تابع تشخیص دو گروهی بود. جامعه آماری این پژوهش مردان و زنان متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی وابسته به نظام مشاوره و روان شناسی شهر تهران در سال 1398 بودند. 480 نفر از این‏افراد بر اساس فرمول کرامر و به شیوه نمونه‏ گیری دسترس انتخاب‌ شدند به پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (EMSQ) السون و همکاران(1987)، الگوهای ارتباطی (CPQ) کریستنسن و سالاوی (1984) و سبک­های هویت (RISI) برزونسکی و همکاران (2013)  پاسخ دادند. از بین آن‌ها به این منظور تعداد 100نفر دارای رضایت زناشویی بالا و 100نفر دارای رضایت زناشویی پایین انتخاب شدند و داده­ های پژوهش به کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 و با استفاده از روش تابع تشخیص (ممیزی) تحلیل شد. یافته‏ ها:نتایج نشان داد که با کمک الگوهای ارتباطی و سبک ­های هویتی می­ توان رضایت زناشویی را پیش­ بینی کرد و تحلیل ممیزی توانست با 74 درصد پیش ‏بینی صحیح افراد را به دو گروه دارای رضایت زناشویی پایین و بالا طبقه ‏بندی نماید. نتیجه‏ گیری: می­توان نتیجه‏ گیری کرد عواملی همچون الگوهای ارتباطی و سبک‏ های هویت بر رضایت زناشویی تأثیرگذار است. پیشنهاد می­ شود درمانگران در ارائه راهکارهای ارتقادهنده رضایت زناشویی به این عوامل توجه بیش‌تری مبذول نمایند.