بررسی تأثیر نااطمینانی نرخ ارز بر جذب FDI در ایران: رهیافت مارکوف-سوئیچینگ
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز
doi
10.22034/bs.2022.247027چکیده
از جمله عوامل تعیینکننده در فرایند جهانی شدن، جریانهای سرمایهگذاری خارجی است. از بین عوامل موثر بر جریانهای سرمایهگذار نیز نرخ ارز یکی از موارد تعیینکننده قلمداد میشود. لذا با توجه به اهمیت نقش نااطمینانی نرخ ارز در رشد و توسعه اقتصادی کشورها، در این مطالعه با استفاده از رویکرد غیرخطی مارکوف-سوئیچینگ به بررسی اثرات نااطمینانی نرخ ارز حقیقی بر سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشور ایران طی سالهای 1396-1371پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که نااطمینانی نرخ ارز حقیقی در رژیم اول اثر منفی و در رژیم دوم اثر مثبتی بر جذب FDI دارد. از طرفی درجه باز بودن تجاری و نرخ رشد تولید ناخالص داخلی در هر دو رژیم یک و دو، موجب افزایش جذب FDI شدهاند. نرخ تورم نیز در رژیم اول اثر منفی و در رژیم دوم اثری مثبت بر جذب FDI بر جای گذاشته است. نرخ تورم و نرخ ارز نیز در رژیم اول اثر منفی و در رژیم دوم اثری مثبت بر جذب FDI بر جای گذاشتهاند. نهایتاً متغیر میزان تحقق درآمدهای نفتی (نماینگر تأثیر تحریمها) در رژیم اول اثری مثبت و در رژیم دوم اثری منفی بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی کشور ایران بر جای گذاشته است.