بررسی نتایج اعتبارسنجی آموزش عالی با تأکید بر بین المللی سازی آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.52547/irphe.27.4.25چکیده
بین المللی سازی از پدیده های مهم در آموزش عالی قرن 21 است. پژوهش های بیشماری در این حوزه در کشورهای مختلف و همچنین کشورمان صورت گرفته است. یکی از جنبه های قابل توجه در بین المللی سازی، کیفیت آموزش عالی است. اساساً ورود به جامعه جهانی و بین المللی سازی آموزش عالی، بدون توجه به کیفیت و مؤلفه های آن امکانپذیر نیست. از آنجا که اعتبارسنجی شناخته شده ترین فرایند اطمینان از کیفیت آموزش عالی است، در مطالعه حاضر کوشش شد تا با بررسی تجارب کشورهای پیشرو در اعتبارسنجی نظیر آمریکا، انگلستان و سایر کشورهای موفق در این زمینه مانند مالزی، انواع تلاش های جاری در این زمینه بررسی شود. در این پژوهش با استفاده از رویکرد توصیفی و روش تحلیل همایندی به این سؤال پاسخ داده شد که آیا کوشش های کشورهای منتخب در اعتبارسنجی آموزش عالی در جهت بین المللی سازی آن بوده است؟ نتایج نشان داد که بین مؤلفه های اعتبارسنجی و بین المللی سازی رابطه وجود دارد. کشورهایی که به اعتبارسنجی و ارزیابی اهمیت بیشتری می دهند و استانداردهای بین المللی کیفیت را به دست آورده اند، به ویژه آنها که در شبکه های بین المللی تضمین کیفیت نظیر INQAAHE، APQN و ... عضویت دارند، در کسب مؤلفه های بین المللی سازی نیز موفق تر عمل کرده اند.
