نقش وضوح، تنظیم و پردازش هیجان در پیشبینی امید به درمان در زنان مبتلاء به سرطان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
3 استادیار، گروه داخلی دانشکده پزشکی و علوم پزشکی، بیمارستان امام خمینی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.15337چکیده
سرطان یکی از شایعترین و جدیترین مشکلات در سلامتی زنان است. هدف پژوهش حاضر نقش وضوح، تنظیم و پردازش هیجان در پیشبینی امید به درمان در زنان مبتلاء به سرطان بود. این پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی است. جامعهی آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مبتلاء به سرطان سینه مراجعهکننده به بیمارستان امام شهر اردبیل بود. نمونه پژوهش شامل 200 نفر از زنان مبتلا به سرطان بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای اندازهگیری متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه شاخص امید هرث (2000)، مقیاس صفت فراخلق سالووی و همکاران (1995)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان نسخه کوتاه گارانفسکی و همکاران (2001) و فرم کوتاه مقیاس پردازش هیجان باکر و همکاران (2007) استفاده شد. دادههای پژوهش با روشهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS.21 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج رگرسیون چند گانه نشان داد 3 درصد از امید به درمان از طریق مولفههای وضوح هیجان، 35 درصد از طریق مولفههای تنظیم هیجان و14 درصد توسط مولفههای پردازش هیجان تبیین میشود. این یافتهها بیان میکند که تنظیم هیجان و مدیریت هیجانی نقش بسیار مهمی در پیشبینی امید به درمان در زنان مبتلا به سرطان دارد.