«تطبیق» معیاری برای برتری شعر و شاعر از دیدگاه ناقدان بنی احمر

نویسندگان

1 دانشگاه کوثر بجنورد گروه زبان و ادبیات عربی

doi
10.30473/pab.2021.55485.1782
چکیده

شیوه نقد قدیم در ادب عربی مبتنی بر تطبیق میان دو شاعر بود، به‌گونه‌ای که نتیجه آن نقد غالباً منجر به ترجیح شاعر قدیمی‌تر می‌شد. این نوع از نقد به دلیل اختلاف ذوق‌ها و اختلاف معیارهای نقدی، چندان مطلوب نبود و به هدف اصلی نقد دست نمی‌یافت. بعد ازآن سعی شد تا با تکیه بر روش‌های نقدی جدید که برگرفته ازنظرها و روش‌های متفاوت است، نقدی نوین به وجود آید. این روال نقدی در دوره‌های مختلف تاریخ ادبیات عربی (جاهلی، صدر اسلام و اموی و عباسی) ادامه داشت تا اینکه نقد عربی به نقطه‌ای از مغرب زمین در سرزمین اندلس می‌رسد که جنبشی آشکار پیرامون رونق ادبیات و نقد در مراحل مختلف را بر ادبیات عرضه کرد. هدف از این پژوهش بررسی معیار تطبیق بین شاعران و شعر برتر است تا نشان دهد برتری از دیدگاه ناقدان بنی احمر بر اساس چه معیارهایی است و پس از بررسی این پژوهش به شیوه تحلیلی و توصیفی حاصل گردید که نمی توان زمان را ملاک برتری شعر یا شاعر قرار داد بلکه عواملی همچون ملکه ذهنی و زیبایی هنری، دین و سحر می توانند هر کدام به نوبه خود عامل برتری شعر باشند.