مطالعه آزمایشگاهی دوام بتن خودمتراکم حاوی سرباره و میکروسیلیس در محیط دریایی و جذر و مدی خلیج فارس
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد عمران-سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران
2 استادیار دانشگاه فنی مهندسی گرمسار
doi
10.22124/jcr.2023.21298.1541چکیده
سازههای بتن مسلح در سواحل خلیج فارس دارای پتانسیل شدید خوردگی میباشند و درخصوص سازه هایی مانند اسکله و بندرها که در شرایط جزر و مدی دریا و یا بخشهایی که به صورت مغروق در دریا قرار میگیرند، این مساله به دلیل کثرت یون کلراید حادتر است. بررسی رفتار و دوام بتن در چنین محیطی از اهمیت ویژه ای برخوردار است که در این تحقیق به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است. برای افزایش عمر مفید سازههای بتنی در خلیج فارس، استفاده از بتن خودمتراکم در کنار مواد پودری جایگزین سیمان از سوی محققین پیشنهاد شده است. پس از بررسیهای گسترده، در این مقاله دو ماده پودری سرباره و میکروسیلیس برای جایگزینی بخشی از سیمان در بتن انتخاب شده است. آزمایش دوام بتن در شرایط مستغرق و جذر و مدی روی نمونهها انجام شده است. بر اساس نتایج گرفته شده از آزمایشات بر روی 216 نمونه بتنی، استفاده از بتن پیشنهادی بطور میانگین موجب افزایش 22 درصدی مقاومت فشاری، 50 درصدی مقاومت الکتریکی و کاهش نفوذپذیری 12 درصدی جذب آب حجمی و 30 درصدی جذب آب موئینه در شرایط محیطی جذرومدی شده است.