پیش بینی علائم شخصیت مرزی در دانشجویان بر اساس راهبردهای تنظیم شناختی هیجان: نقش تعدیل‌گر روان‌رنجورخویی شخصیت

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی-غیردولتی فیض الاسلام، خمینی شهر، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی-غیردولتی فیض الاسلام، خمینی شهر، ایران.

3 کارشناس ارشد روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی-غیردولتی فیض الاسلام، خمینی شهر، ایران.

doi
10.22034/jmpr.2023.15328
چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش­‌بینی علائم شخصیت مرزی بر اساس راهبردهای تنظیم شناختی هیجان، با توجه به نقش تعدیل‌گر روان‌رنجورخویی در دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور نجف‌آباد در سال تحصیلی 99-98 بود. از بین این دانشجویان، 300 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به فرم کوتاه سیاهه نئو، پرسشنامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و پرسشنامه رگه­‌های شخصیت مرزی (فرم ب پرسشنامه‌ رگه‌­های اسکیزوتایپال) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از روش‌های رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS-24 و مدل‌یابی معادلات ساختاری با نرم افزار AMOS-24 استفاده شد. برای بررسی اثر تعدیل‌گری، از مدل پیشنهاد شده توسط آربوکل (2016) تبعیت شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که راهبردهای سازگارانه و ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان قادر به پیش­بینی علائم شخصیت مرزی در دانشجویان هستند. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری برای بررسی اثر تعدیل‌گری نیز نشان داد که روان‌رنجورخویی قادر به تعدیل روابط بین راهبردهای سازگارانه با علائم شخصیت مرزی است. به طور کلی، این یافته­‌ها از نقش ویژگی­‌های شخصیتی در به­ کارگیری راهبردهای تنظیم هیجان و زمینه­‌سازی برای ابتلا به مشکلات در حوزه سلامت روان، به ویژه علائم شخصیت مرزی، حمایت می­کند.