اثر محلول پاشی عناصر ریزمغذی بر برخی صفات فیزیولوژیک و زراعی گندم نان (.Triticum aestivum L) تحت شرایط آبیاری کامل و تنش خشکی انتهایی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علفهای هرز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز
2 دانش آموخته مهندسی تولیدات گیاهی (باغبانی)، دانشگاه شهید باهنر، کرمان
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
4 دانش آموخته مهندسی تولیدات گیاهی (زراعت)، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز
doi
10.22077/escs.2020.2202.1550چکیده
به منظور بررسی اثر محلول پاشی عناصر ریزمغذی بر برخی صفات فیزیولوژیک و زراعی گندم نان (.Triticum aestivum L) تحت شرایط آبیاری کامل و تنش خشکی انتهایی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده با چهار تکرار در شهرستان رامهرمز اجرا گردید. عوامل آزمایشی شامل تنش خشکی در دو سطح آبیاری کامل (عدم تنش خشکی) و قطع آبیاری از آغاز مرحله گلدهی تا رسیدگی فیزیولوژیک (تنش خشکی انتهایی) به عنوان عامل اصلی و محلول پاشی عناصر ریزمغذی در شش سطح عدم محلول پاشی (شاهد)، محلول پاشی با آب، آهن، روی، منگنز و آهن + روی + منگنز (هر کدام سه لیتر در هکتار) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد، تنش خشکی انتهایی به جز محتوای پرولین برگ و پروتئین دانه، صفات شاخص کلروفیل برگ، شاخص پایداری غشای سلول، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت را به طور معنی داری کاهش داد. با این وجود، محلول پاشی عناصر ریزمغذی آهن، روی و منگنز صفات اندازه گیری شده در هر دو شرایط عدم تنش و تنش خشکی انتهایی را به طور معنی داری افزایش دادند. در این میان، کاربرد محلول پاشی روی بیشترین اثر را در کاهش آسیب ناشی از تنش خشکی انتهایی بر صفات مورد اندازه گیری نشان داد. به طور کلی، استفاده از عناصر ریزمغذی به ویژه روی به صورت محلول پاشی میتواند اثرات زیانبار ناشی از تنش خشکی انتهایی را کاهش و موجب بهبود صفات فیزیولوژیک، زراعی و محتوای پروتئین دانه گندم نان در منطقه رامهرمز شود.