بررسی راهبرد جایگزینی واردات در بخش کشاورزی آرژانتین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی مکانیزاسیون کشاورزی (گرایش مدیریت و تحلیل سامانه ها) * دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22034/bs.2022.247032چکیده
نظر به اینکه بخش کشاورزی نقش بسیار مهمی بهعنوان بستر فعالیت اقتصادی کشور دارد، از اینرو در تدوین تدابیر راهبردی و سیاستگذاریهای مرتبط با این بخش، استفاده از تجارب سایر کشورها میتواند مفید واقع گردد. هدف از این مطالعه، مرور سیاستها و برنامههای تجاری مرتبط با بخش کشاورزی آرژانتین با محوریت راهبرد جایگزینی واردات در دوره 2017-1990 بود. روش مورد استفاده در این تحقیق از نوع مرور بهترین شواهد بود که یک روش حدمتوسط بین دو روش نگارش مقالات مروری نظاممند و مرور روایتی است. این نوع مقالات ترکیبی از روشهای نظاممند کمّی، با تمرکز روی مطالعات منفرد و مباحث ماهوی، و از نقطهنظر روایتی با تمرکز روی بهترین شواهد در حیطه موردنظر است. نتایج نشان داد که در ابتدا راهبرد جایگزینی واردات با پویا کردن تولید و مصرف داخلی به رشد اقتصادی کمک کرد، اما نتوانست رشد پایدار را ارتقا بخشد. اعمال برنامههایی مانند مالیات سنگین بر زنجیرههای مختلف بخش کشاورزی و محدودیتها در زمینه صادرات بهمنظور مدیریت بازارهای داخلی، تأثیر معنیداری بر درآمدهای تولیدکنندگان کشاورزی و کاهش پذیرش فناوریها داشت و در کوتاهمدت سبب اثرگذاری مقطعی و در بلندمدت باعث کاهش انگیزه تولیدکنندگان شد. تمرکز بر کاهش قیمت محصولات اولیه کشاورزی برای جلوگیری از افزایش تورم در کوتاهمدت مؤثر بود، اما در بلندمدت کارایی لازم را نداشت، زیرا بخش زیادی از تورم ریشه در هزینههای فراوری و توزیع محصولات داشت. از سال 2015 دولت آرژانتین تغییرات اساسی از جمله حذف و کاهش مالیات بر صادرات را در اولویت قرار داده است.