مطالعه آزمایشگاهی تاثیر گرافن اکساید اصلاح شده پلیمری بر خواص مکانیکی بتن
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
2 استادیار، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر، همدان، ایران
3 استادیار گروه عمران، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
4 دانشجوی دکتری گروه عمران، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
5 دانشیار گروه شیمی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
doi
10.22124/jcr.2022.22133.1571چکیده
در این پژوهش سعی شده است تا با اصلاح گرافن اکساید از طریق ساخت پلیمر به روشی جدید، ضمن برخورداری بیشتر از مزایای حضور آن در ترکیب بتن، معایب ایجاد شده به حداقل کاهش یابد. آزمایشهای مقاومت کششی، فشاری و طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR) بر روی 54 آزمونه با طرح اختلاط یکسان و نسبت آب به سیمان 4/0 شامل نمونۀ شاهد، نمونۀ حاوی 03/0 درصد وزنی گرافن اکساید و نمونۀ حاوی 03/0 درصد وزنی گرافن اکساید اصلاح شده (کوپلیمر) انجام شد. نتایج بهدست آمده نشان میدهند افزودن این کوپلیمر به بتن باعث افزایش مقاومت کششی 90 روزه از 12/3 به 33/4 مگا پاسکال (معادل 8/38 درصد) و افزایش مقاومت فشاری 90 روزه از 5/34 به 6/44 مگا پاسکال (معادل 3/29 درصد) گردیده است. همچنین روانی بتن حاوی کوپلیمر، 25 درصد بیشتر از بتن حاوی گرافن اکساید گردیده که نشاندهنده تأثیر مثبت آن در افزایش کارایی نسبت به بتن حاوی گرافن اکساید میباشد.