مقایسه اثربخشی آموزش حافظهکاری هیجانی و خنثی بر انعطافپذیری شناختی و عدم تحمل بلاتکلیفی در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.
2 دانشجوی دکترای تخصصی، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.15332چکیده
تاثیرات ناشی از همهگیری کووید-19 در جهان تهدیدی جدی برای سلامتروان افراد مبتلا به وسواس فکری-عملی ایجاد کرده است. هدف پژوهش جاری بررسی اثر آموزش حافظهکاری هیجانی و خنثی بر بهبود انعطافپذیری شناختی و عدم تحمل بلاتکلیفی در مبتلایان به وسواس فکری عملی بود. طرح پژوهش از نوع نیمهتجربی و شامل دو گروه آزمایش، یک گروه کنترل، پیشآزمون و پسآزمون بود. گروه نمونه شامل 42 نفر از مبتلایان به اختلال وسواس فکری-عملی مراجعه کننده به کلینیکهای هیمان و فولادی شهر مشهد در سال 1400 بود که به روش در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در سه گروه 14 نفری جای گرفتند. پرسشنامههای انعطافپذیری روانشناختی دنیس-وندورال و عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون به عنوان پیشآزمون اجرا شدند. سپس آموزش حافظهکاری هیجانی برای گروه اول و آموزش حافظهکاری خنثی برای گروه دوم، هر کدام به مدت 20 جلسه اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. سپس پسآزمون شامل پرسشنامههای پیش آزمون اجرا گردید. نتایج آزمون مانکوا حاکی از اثربخشی معنادار آموزش حافظهکاری هیجانی و خنثی بر متغیرهای انعطافپذیری روانشناختی و عدم تحمل بلاتکلیفی در افراد مبتلا به وسواس فکری-عملی میباشد (0.01>P). همچنین آموزش حافظهکاری هیجانی نسبت به آموزش حافظهکاری خنثی بهطور معنادار اثربخشی بیشتری بر بهبودی عدم تحمل بلاتکلیفی داشت (0.01>P) و اثربخشی این دو مداخله بر متغیر انعطافپذیری شناختی یکسان بود. با توجه به یافتهها میتوان نتیجهگیری کرد که پردازشهای هیجانی حافظهکاری نقش تعیین کنندهای در متغیر عدم تحمل بلاتکلیفی داشته و به نظر میرسد پردازشهای خنثی حافظهکاری زیربنای کارکرد شناختی انعطافپذیری شناختی را تشکیل میدهند.