نقش انواع دانش در مراحل بینالمللیشدن شرکت های دانشبنیان همراه با دلالت های سیاستی آن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد رشته مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت ایران
2 عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت ایران
3 عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22034/bs.2022.247041چکیده
هرچند دانش و نوآوری، سرمایه اصلی شرکتهای کوچک و متوسطِ دانشبنیان در بازارهای بینالمللی است، کمبود منابع و دسترسیهای این شرکتها سبب میشود نیاز به حمایتهای دولتی برای موفقیت در این عرصه داشته باشند. در این پژوهش، به بررسی انواع و منابع اکتساب دانش مورد نیاز برای بینالمللی شدن و سپس تطبیق این دانش بر هر یک از مراحل توسعه شرکت در مسیر بینالمللی شدن مبادرت شده است. در این پژوهش ابتدا برای تبیین انواع و منابع دانش در مراحل گوناگون بینالمللی شدن از تحلیل محتوا با رویکرد استدلال قیاسی و سپس برای یافتن دلالتهای سیاسی ارتقای دانش، از تحلیل محتوا با رویکرد استدلال استقرایی بر روی دادههای حاصل از مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان منتخب استفاده شده است. یافتههای بهدست آمده نشان میدهد برنامههای حمایتی مورد نیاز برای ارتقای دانش توسعه صادرات برای شرکتهای تازه وارد تنوع بیشتر و نقش حیاتیتری دارد؛ برای شرکتهای در حال رشد ماهیت تسریع گذار به مرحله بالاتر را دارد و برای شرکتهای تثبیتشده در بازارهای خارجی باید بهصورت هدفمند و متناسبسازی شده تعریف و اجرا شود.