بررسی صور بلاغی در لالایی بختیاری (با تاکید بر کتاب فرهنگ و ادبیات کودکان بختیاری)
نویسندگان
1 دبیر / آموزش و پرورش
doi
10.30473/pab.2021.51448.1748چکیده
لالاییها بخشی از ترانههای عامیانه و ماندگار و کهن ایرانی هستند که ریشه در گذشتههای دور دارند. با وجود گستردگی حوزة فرهنگ و ادبیات مردم بختیاری به عنوان یکی از اقوام ایرانی که در واقع بازتابی از سنتهای نیکوی گذشته و حال آنان است، توجه و اهمیت دادن به آن و بررسی گونه های مختلف قلمرو این فرهنگ مسالة مهمی است که تا کنون کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. به دلیل کهن بودن مضمون لالایی ها و نزدیکی سراینده به طبیعت بیشتر از طبیعت پیرامون مناطق بختیاری بهره گرفته و عناصر مشبه به، طبیعت پیرامون از قبیل کوه،دشت،رودخانه، درختان،گلها و گیاهان که عناصری ملموس و طبیعی هستند، میباشد.در پژوهش حاضر به بررسی تشبیه، استعاره و کنایه به عنوان مهمترین عناصر خیال در حدود پانصد بیت از لالایی های بختیاری پرداخته شده است. بررسیهای به عمل آمده حاکی از آن است که 69 درصد استعاره، 19 درصد تشبیه و12درصد کنایه هستند، که از رابطهی میان اقلیم،نوع معیشت،شیوهی زندگی مردم با عناصر اصلی به کار رفته در لالاییهای بختیاری حکایت دارد.