بررسی پوسته شدگی بتن خودتراکم حاوی ترکیب های پوزولانی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران
3 دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران،تهران،ایران
doi
10.22124/jcr.2022.20957.1528چکیده
پوزولانها، مواد آلومینو-سیلیکاتی هستند که جایگزینی بخشی از سیمان با آنها، به بهبود خواص دوامی بتن کمک میکند. همچنین، با تولید کمتر سیمان و کاهش تولید کربندیاکسید ناشی از آن، به محیط زیست و توسعه پایدار کمک میکنند. یکی از کاربردهای پوزولانها در بتن خودتراکم است، بتنی که به دلیل ویژگیهایش مورد اقبال واقع شده است. از طرفی یکی از موضوعات دوامی، میزان مقاومت بتن در چرخههای ذوب و انجماد در مجاورت نمک یا همان پوستهشدگی است که با تخریب سطح، دوام بتن را تحت الشعاع قرار میدهد. در برخی تحقیقات پیشین، استفاده از ترکیبات دوگانه (یک نوع پوزولان در کنار سیمان) و سهگانه (دو نوع پوزولان در کنار سیمان)، علیرغم بهبود عملکرد دوامی بتن، مقاومت در برابر پوستهشدگی را کاهش داده است. از طرفی تحقیقات درباره پوستهشدگی ترکیبات سهگانه و چهارگانه (سه نوع پوزولان در کنار سیمان) بسیار محدود بوده است. بدین سبب هدف از این تحقیق، مطالعه و مقایسه تاثیر ترکیبات دوگانه، سهگانه و چهارگانه بر پوستهشدگی بتن خودتراکم، بوده است. بدین منظور از درصدهای 0، 10 و 20 از دو پوزولان تراس و پومیس در کنار 10% میکروسیلیس در 9 طرح هوازایی نشده و 2 طرح 3% هوازایی شده استفاده شد. نتایج نشان داد که یک ترکیب سهگانه، بهترین مقاومت پوستهشدگی را در بین ترکیبات بدون هوازایی کسب کرد. همچنین بین ترکیبات هوازایی نشده، طرحهای حاوی ترکیبات دوگانه و سهگانه بر خلاف ترکیبات چهارگانه، مقاومت مناسبی در برابر پوستهشدگی داشتند. ضمنا هوازایی مقدار پوستهشدگی ترکیبات پوزولانی را کاهش محسوسی داد.
