فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی تاب‌آوری روانی، اجتماعی با اضطراب کرونایی در بین اعضای دانشگاه تبریز بود. طرح پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه‌ای و همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان و کارکنان دانشگاه تبریز بودند. با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس و از طریق فضای مجازی تعداد 1321 انتخاب شدند و از مقیاس‌های تاب‌آوری روانی کونور و دیویدسون (۲۰۰۳)، تاب‌آوری اجتماعی رضایی و بسطامی نیا (1396) و مقیاس اضطراب کرونا ویروس علی پور؛ قدیمی، علی پور و عبداله زاده (1400) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. نتایج آزمون T برای گرو ‌هی مستقل نشان داد که اضطراب کرونایی برای جنسیت و مکان زندگی (شهر و روستا) معنی‌دار نبود. تحلیل واریانس نشان داد که بین گروه‌های سنی مختلف تفاوت معنی-داری در اضطراب کرونایی وجود داشت. در این راستا، افراد بالای 43 سال اضطراب کرونایی بالاتر و معنی-داری را گزارش کرده بودند. همچنین رگرسیون چندمتغیره نشان داد که تاب‌آوری روانی و اجتماعی 18 درصد از واریانس اضطراب کرونایی را پیش‌بینی کرده بودند؛ یعنی هرچقدر میزان تاب‌آوری روانی و اجتماعی بالاتر بود اضطراب کرونایی کاهش پیدا می‌کرد. به‌واسطه رابطه مثبت بین افزایش سن و اضطراب کرونایی و همچنین نقش مثبت تاب‌آوری روانی و اجتماعی در کاهش اضطراب کرونا، طراحی و مداخلات لازم روانی و اجتماعی برای کاهش اضطراب کرونا برای این گروه سنی پیشنهاد می‌شود.