رابطهی سبکهای دلبستگی و رضایت زناشویی: نقش واسطهای تعدیلشدهی رفتارهای دلبستگی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.15335چکیده
هدف اصلی این مطالعه بررسی نقش واسطهای تعدیلشدهی رفتارهای دلبستگی خود و همسر (شامل همدمطلبی، پاسخگویی و دسترسیپذیری) در رابطهی بین سبکهای دلبستگی (شامل ایمن، اجتنابی و اضطرابی) و رضایت زناشویی در بین زنان و مردان متأهل شهر تهران بود. ۴۰۰ نفر از زنان و مردان متأهل شهر تهران با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و سپس پرسشنامههای فرم کوتاهشدهی پرسشنامه رضایت زناشویی (ENRICH)، مقیاس کوتاه دسترسیپذیری، پاسخگویی و همدمطلبی (BARE) و مقیاس تجدیدنظرشدۀ تجارب روابط نزدیک (ECR-R) برای جمعآوری دادهها بین آنها توزیع شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-26 و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیهوتحلیل شد. نتایج رگرسیون نشان داد که رفتارهای دلبستگی خود و همسر میتوانند رضایت زناشویی را پیشبینی کنند. همچنین در رابطهی بین دلبستگی اضطرابی و رضایت زناشویی، همدمطلبی و دسترسیپذیری همسر نقش تعدیلگر داشته است. با وجود دسترسیپذیری، پاسخگویی و همدمطلبی در زندگی زناشویی، شریک زندگی میتواند به فردی حامی و محافظتکننده تبدیل شود و به همسر خود احساس آرامش القا کند که این امر میتواند نیازهای روانی، عاطفی و جنسی زوجین را در کانون خانواده برآورده سازد و رضایت آنها را افزایش دهد.