فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مفاهیم و مجموعه‌ها در منطق ارسطویی دارای دو عضو صفر و یک است که در اصطلاح به آن منطق دو ارزشی می‌گویند. امّا بر اساس منطق فازی همان مفاهیم به مجموعه‌ای با بی‌نهایت عضو که دارای مقادیری از صفر تا یک هستند، تبدیل می‌شود؛ در واقع، این منطق به‌جای پرداختن به صفر و یک، از صفر تا یک را مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد و لذا آن‌چه در فاصله‌ی پرداختنِ صفر تا یک نمود می‌یابد، وجود و حضور مرزهای خاکستری، هم‌پوشان یا بینابین است که در منطق ارسطویی هیچ تعریفی ندارند. این اتّفاق در جریان سنّت بلاغت و خاصه در بحث انواع استعاره‌ها نیز افتاده‌است. استعاره‌ها بر اساس منطق دو ارزشی ارسطو، یا «مصرّحه»اند، یا «مکنیه». یعنی یا این هستند، یا آن؛ حد وسطی وجود ندارد، امّا بر اساس مؤلفه‌های منطق فازی می‌توان در بحث بررسی اجزای تصویرها به گونه‌ای استعاره دست یافت که در بین «مصرّحه» و «مکنیه» جای می‌گیرند. این مطالعه که به روش مقایسه‌ای ـ تحلیلی و با استفاده از ابزار کتابخانه‌ای نوشته شده‌است، بر اساس نظریه‌ی منطق فازی و غور در شعرهای منوچهری دامغانی به اثبات استعاره‌های دوسویه در تصویرهایی که این شاعر با واژه‌ی «ابر» آفریده است، ‌بپردازد.