بررسی خواص رئولوژی بتن خودتراکم با استفاده از نمودارهای رئوگراف

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران‌جنوب

2 دانشجوی دکتری مهندسی و مدیریت ساخت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران‌جنوب

doi
10.22124/jcr.2022.18430.1473
چکیده

بتن خودتراکم در برابر تغییرات زمان، دما و مصالح نسبت به بتن معمولی دارای حساسیت بیشتری می‌باشد. این موضوع به علت ترکیبی از نیازهای متنوع بتن خودتراکم در حالت تازه می‌باشد. رئولوژی اطلاعات ارزشمندی در مورد خصوصیات بتن تازه خودتراکم ارائه می‌دهد، ولی چگونگی دستیابی به بتن بهینه خودتراکم با استفاده از نمودارهای رئوگراف، می‌تواند اطلاعات کاربردی را سبب شود. در این تحقیق بتن‌های خودتراکم با مقادیر متفاوت سیمان، پودرسنگ، افزودنی اصلاح‌کننده لزجت و انواع فوق‌روان‌کننده‌ تحت شرایط محیطی مختلف ساخته شده است و به عبارتی برای اندازه‌گیری خواص رئولوژی، دمای مخلوط‌های بتن خودتراکم با توجه به شرایط محیطی فصل‌های مختلف انتخاب شده است. ازاین‌جهت، برای انجام آزمایش‌های کارایی و رئولوژی، ساخت نمونه‌ها در فصل‌های مختلف سال به انجام رسید. در این پژوهش با استفاده از نمودارهای رئوگراف، خواص رئولوژی اجزای بتن خودتراکم در طول زمان 60 دقیقه مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، استفاده از فوق‌روان‌کننده پلی‌کربوکسیلات نسبت به فوق‌روان‌کننده نفتالین سولفونات، رئولوژی بتن خودتراکم را بهبود می‌بخشد. از سوی دیگر، افزایش سیمان تا 440 کیلوگرم بر مکعب در بتن‌های خودتراکم حاوی اصلاح-کننده لزجت، سبب بهبود رئولوژی می‌شود. بتن‌های با افزودنی اصلاح‌کننده لزجت، 50 درصد افت جریان اسلامپ کمتری نسبت به بتن-های پودری دارند بنابراین برای دمای بالا، بتن‌های پودری توصیه نمی‌شود.